Dag 3 La Louvière- Binche- Trélon- Anor- La Neuville Bosmont- Laon, 141 km in 7 uur en 1200 hm

De zwaarste etappe van deze reis

We zijn goed aangekomen in het Franse vestingstadje Laon, dat gebouwd is door de Galliërs op een alleenstaande heuvel in de wijde omgeving. Op meer dan 20 km afstand zie je de Kathedraal met de koninklijke gebouwen al in de verte opdoemen. Na een steile beklimming met haarspeld-bochten kom je boven op een plein voor de Mairie (gemeentehuis). Vanaf daar is het nog 100 meter lopen naar ons Hotel Les Chevaliers.

Het hotel is eeuwenoud en ruikt nog naar de ridders. Ik slaap met Paul, Cees A en Cleem op zolder onder de hanenbalken. Cees S en Dirk slapen één verdieping lager en Sjef en Cees Z slapen op de 1e verdieping. Het was een hele sjouw om onze bagage over kromme krakende steile trappen boven te krijgen. Na een zware dag fietsen was dat een hele klus.

Ik hoop dat dag 3 de zwaarste fietsetappe geweest is van deze reis. We moesten vandaag 140 km tegen een straffe zuidenwind op boksen met 1200 hoogtemeters. Na het vertrek in België fietsten we kilometers lang over een oude spoorbaan met een erg slecht wegdek vol gaten en om de 500 meter een afsluitend hekwerk tegen het autoverkeer. Het eigenlijk een pad voor mountainbikers en wij deden het op racefiets bandjes met 6 bar luchtdruk in de wielen. Dirk kreeg dan ook vlak voor de lunch een klapband met een grote scheur in zijn 3 dagen oude buitenband. Onze volgwagen met Sjef moest er zelfs aan te pas komen om Dirk van een nieuwe buitenband te voorzien.

Wat waren we blij dat de Frans grens na 35 km gepasseerd werd; we reden tot daar 17 km/uur gemiddeld. In Frankrijk fiets je over D wegen met weinig verkeer en goed onderhouden asfalt. Vandaag hadden we ook nog de hele dag een harde tegenwind en onze magen bleken bovendien nog steeds gevuld met het lekkere eten van gisteravond met een Dame Blanche als dessert. Vanmorgen werd die nog niet geheel geleegde maag ook nog eens met gebakken eieren en spek aangevuld, vooral Kees Z had daar last van.

Vanmiddag heb ik Sjef kunnen assisteren bij het inchecken van het Hotel Les Chevaliers in het centrum van de historische stad Laon. De straat langs het hotel was opgebroken, dus we moesten alle bagage vanaf de parkeerplaats voor het stadhuis naar het hotel sjouwen en daarna ook nog 3 steile trappen op naar boven. In dit eeuwenoude hotel is natuurlijk geen lift. Na een Indisch-Pakistaanse maaltijd in de binnenstad ging het traplopen voor de nacht nog moeizamer, dan na de fietstocht.

Het wordt dus morgen een spannende dag. Ik hoop dat Paul morgen de route heeft aanpast en  wmenselijker maakt.

Verslag over dag 3 door Dirk

Na wederom een goede nachtrust (die oordopjes doen het prima) en helaas een erg Frans ontbijt waar ik nog lang van na mocht genieten, een foto voor het hotel, de bus weer ingepakt, kon er vertrokken worden in nogal koele omstandigheden. De temperatuur is 1 graad warmer dan gisteren maar omdat het droog is, voelt het een stuk beter.

Paul had prachtige fietsroutes geprogrammeerd om België uit te rijden, helaas was het wegdek weer dusdanig slecht, dat er veel niet voor herhaling vatbare kreten werden geslaakt. Vanuit La Louviere naar de Franse grens mocht ik toch nog 5 gemeenten bijschrijven op wielervrienden, namelijk een site die aan de hand van Strava bijhoudt, welke gemeenten je hebt doorkruist in Nederland, België en Luxemburg.

Later dan verwacht kwam de zon er toch nog bij en dat deed de stemming en het koude lijf goed. De koffiestop kende deze rit geen koffie, het was geen doen om in de ontbijtzaal de kannen te vullen uit een automaat die per kopje zet. Goede raad is altijd duur maar de oplossing was nabij. Sjef, wie anders, werd er op uit gestuurd om bij de plaatselijke super, chocolademelk in te slaan. Dit bleek een prima alternatief en ’s avonds werd er al gesproken om dit morgen te herhalen. Hier was Sjef natuurlijk niet blij mee, want dat gaat af van zijn rusttijd.

Eenmaal over de Franse grens bleven de bordjes Maubeuge ons lang achtervolgen. We zijn in 2017 al in Maubeuge geweest, zelfs overnacht, maar dit lag nu niet op onze route. We hebben het maar rechts laten liggen. Het landschap begon steeds meer op Limburg te lijken, glooiende velden en mooie vergezichten. Het betekende ook constant op en af, waarbij het af het aflegde tegen het op.

Negen km voor de lunch werd ik opgescheept met een scheur in mijn nieuwe achterband en moest Sjef worden gebeld om meegenomen reserve-materiaal ter plekke te bezorgen. Uit zijn 2e hazeslaapje gewekt, ging hij onderweg naar de plaats des onheils en reden 5 coureurs door naar waar hij vertrokken was. Paul bleef als steun en toeverlaat, maar poetste de plaat toen Sjef arriveerde en ik niet met de bus naar de lunchplek wilde, maar er voor koos de band direct te repareren, zodat ik geen fietskilometer hoef te missen. Gelijk met de bus ben ik vertrokken voor 9 km, maar bij aankomst was Sjef met bus en alle spullen in geen velden of wegen te bekennen. Zou ik sneller hebben gereden dan de bus? Toen hij 5 minuten later arriveerde, bleek hij een afslag te hebben gemist en zakte mijn superieure gevoel weer terug in mijn schoenen.

De lunch smaakte Cees Z helemaal niet. Net te veel gegeven en daardoor blokkeerde het hele lijf tegen eten. Zonder eten echter geen grootse inspanningen, dus stapte Cees Z in de bus. Hij ging met Sjef mee naar de laatste stop, om daar de spullen vast klaar te zetten. De fietsers kregen weinig aanwijzingen van hun Garmin, want de weg liep veel rechtdoor. Met de sterke wind die er stond viel het tempo ook op de vlakke stukken erg tegen. Het leek als of we op een hoogvlakte reden en waren eigenlijk blij als de weg omhoog liep want dan had je nog iets van beschutting. De natuurlijke beschutting van mais, was al binnengehaald, dat hielp dus niet.

Toen de laatste stop eindelijk was bereikt vond er een wissel van bijrijder plaats. Cees Z ging het weer proberen en Gert had zich goed ingelezen en koos eieren voor zijn geld, want de slotklim was er een om u (klein u-tje) tegen te zeggen. Hierdoor was wel het hotel gevonden, de geboekte kamers bleken omgeboekt waardoor er weer geld gespaard werd, waardoor er ’s avonds weer een toetje genomen kon worden.

Op voorspraak van de hotelier had Gert enkele mogelijkheden van eetgelegenheden genoteerd. Toen we onderweg gingen wandelen door de regen bleek hij de verkeerde kaart meegenomen te hebben, dus gingen we op de bonnefooi het hoge centrum van Laon in om bij een Indiaas/Pakistaans restaurant te belanden. Prima gegeten voor een prettige prijs. Nu naar bed om morgen de kortere route te gaan rijden en zodoende eens vroegtijdig bij ons onderkomen te belanden, zodat er enkele gedragen tenues gewassen kunnen worden.