Dag 5 Châlons en Champagne- Vitry le François- Saint Dizier- Chaumont, 150 km in 7 uur en 586 hm

Le Canal entre Champagne et Bourgogne

We zijn gelukkig goed aangekomen in het stadje Chaumont in het departement Haut- Marne. Eigenlijk was het vandaag een saaie fietsdag, want er is niets bijzonders gebeurd om een leuk verhaal over te schrijven. De dag begon wel interessant, want we hebben ontbeten in een luxe bejaarden-tehuis, waar ouderen wonen die de weg een beetje kwijt zijn, dus we voelden ons hier meteen thuis. De verzorging was prima, de bejegening hartelijk en behulpzaam en de bedden waren goed.

We zijn vanmorgen gestart in Châlons en fietsten naar het zuiden over een jaagpad langs een kanaal, soms aan de linker kant en dan weer aan de rechter kant. Na elke 5 km was er een sluis, waar het waterniveau dan telkens 2 meter hoger werd. Dit kanaal heet “Canal entre Champagne et Bourgogne” en loopt langs de Marne en gaat naar de Saône. Het kanaal is gebouwd aan het eind van de 19e eeuw en is wel 225 km lang. Het kanaal heeft zijn functie verloren, ik heb vandaag niet één vrachtboot of plezierjacht gezien. Onderweg ook geen cultuur, alleen maar natuur.

De hele dag hebben we dit kanaal gevolgd vanaf Chalons tot aan Chaumont. Soms gingen we even van het jaagpad af door een dorpje en kwamen dan weer langs de Marne of het kanaal. Op zich was het wel saai, maar om 150 km te overbruggen was voor ons als bejaarden een uitkomst; we kwamen op tijd in het hotel aan, ondanks de wind schuin op kop en een gering aantal  hoogtemeters.

In Vitry le François vertelde Paul dat dit stadje in de 1e wereldoorlog bijna volledig vernietigd is en in de 2e wereldoorlog nog een keer. Het stadje is nu weer opnieuw opgebouwd, maar alle straten lopen hier rechtdoor zonder bochten.

Na 125 km hadden Cees Ze en ik het wel gezien; we zijn  ben bij Sjef in de volgwagen gestapt. Het is voor Sjef alleen namelijk moeilijk parkeren in een binnenstad bij het hotel en zijn Frans is ook niet zo geweldig goed.

Toen de 5 die-hards uitgewoond bij het hotel kwamen aan fietsen, had ik voor hen al ingecheckt, de kamers verdeeld, de koffers naar boven gebracht, het ontbijt besproken, informatie gevraagd over de locale restaurants en een veilige plaats gevonden voor de volgwagen en onze fietsen.

We gaan zometeen wandelen naar de binnenstad voor een diner, daarna ik ga vroeg naar bed.

Verslag over dag 5 van Dirk 

Prima appartementen en goed geslapen. Niet gewekt door mijn medebewoners en dat mag met Cees Z en Sjef een wonder heten. Vandaag gaan de dingen in omgekeerde volgorde, eerst de tassen naar de bus brengen, dan naar de eetzaal. Deze was nog dicht dus stonden we te trappelen van ongeduld.

Het franse ontbijt kende vandaag enkele plakjes bruin stokbrood, we gaan er op vooruit. De vraag is iedere keer; halen we de lunch na zo’n ontbijt, maar tot nu toe lukt dat aardig. Waarschijnlijk omdat we de rest van het jaar voldoende hebben ingenomen voor mindere tijden.

De dagafstand was 149 km, de wind stond tegen en we reden langs een kanaal dat naast La Marne is aangelegd over een afstand van 225 km (en nu maar hopen dat Gert dit getal ook vermeld) met 114 sluisjes. Hier hebben we er heel veel van gezien. Het waterverschil is zo tussen de 1,5 en 2 meter en dat waren de hoogte meters, die we telkens moeten overwinnen. Vermeldenswaardig waren de twee kruisingen van La Marne en het kanaal waar La Marne onder het kanaal door stroomt. Een aquaduct voor de rivier, nog nooit gezien.

Verder was het een dag die je kunt bestempelen als een tussendag. Het fietspad langs het kanaal kende niet veel variatie of het moest zijn dat je dan aan de linkerkant reed en vervolgens aan de rechterkant, waarna er weer gewisseld werd. La Marne daarentegen meanderde door het landschap maar daar zagen we niet veel van.

Op papier, en zo worden de routes gemaakt, een schitterende dag, maar in de realiteit een beetje saai (zonder de plannenmaker te kort te willen doen). De stops waren weer prima verzorgd. Cees S houdt de boel op orde en Sjef doet boodschappen tussen de stops door. Hij vertelde dat hij wel door prachtige dorpjes was gereden en had genoten van de bezienswaardigheden.

Onze kwartiermaker en hulp-Piet, Cees Z, gingen ons na de laatste stop vooruit om bij het hotel alles voor te bereiden. Zelfs mijn tassen waren al op de kamer gebracht, toppers zijn het. Voor dat de rest bij het hotel aankwamen werden ze nog verrast met een klim als dagafsluiter. Met stukken van 9% moest de laatste kilometer worden afgelegd, geen kattenpis na een lange dag.