Dag 10 Meer van Annecy naar het Meer van Genève en daarna het vliegveld, 63 km en 602 hm

De fietsreis zit er op; vanavond of morgen zijn we weer thuis.

Gisteravond vierden we met een heerlijke BBQ in de tuin van de villa onze laatste avondmaaltijd. Paul en Sjef hadden veel moeite gehad om bij een grote Carrefour de bus te parkeren, want de hoge volgwagen paste niet in de parkeergarage. Ze zijn bijna 2 uur lang weg geweest. Cees A bediende de BBQ en er werd volop genoten van de heerlijke gerechten. We hadden voor de gelegenheid zelfs de rode Team9goesSwiss shirts aangetrokken en de bijpassende hoedjes uit 2019 opgezet.

Vanmorgen 8 baquettes gescoord bij de boulangerie om die met gebakken eieren en spek te beleggen. Na het ontbijt heb ik telefonisch onze huisbaas Joseph verteld dat er niets gebroken is, dus de €2000 borg kan teruggestort worden.

We fietsen Annecy uit naar het noorden en komen zo op de Col de Sion op 900 meter hoogte. Daar genieten we lekkere Nespresso koffie en nemen afscheid van Cleem. Sjef brengt hem met de bus naar het vliegveld, want hij vliegt vanmiddag naar Malaga voor een strandvakantie, samen met Jacqueline.

Na een lange heerlijke afdaling komen we aan bij het prachtige Meer van Genève voor de lunch. We zitten daar 1e rang om de opbouw te zien van de Sail Grand Prix 2025, die op 20 en 21 september hier gehouden worden. 10 supersonische F50 hydrofoiling catamarans gaan hier strijden om de Rolex cup. Deze racemonsters kunnen op het water wel een snelheid bereiken van 100 km/uur. Toevallig wordt net een 30 meter lange mast met zeil en al op één van de boten gehesen.

Daarna fietsen we een kilometer of 10 langs het meer, voordat we linksaf slaan naar een Campanile Hotel vlakbij het vliegveld. Voor het hotel staan luie stoelen klaar om te kunnen genieten van ons aankomst-biertje. Na dat afzakkertje wordt de bus helemaal leeggeruimd om 7 racefietsen op de bodem te plaatsen in een frame dat Cees Z speciaal daarvoor gemaakt heeft. Daarna kan de bagage er omheen geplaatst worden.

Dirk brengt Sjef, Cees Z, Paul en Gert met de bus naar de airport voor een vlucht naar Amsterdam. Cees A en Dirk blijven hier vannacht slapen en morgen rijden de bus in één ruk naar Noordwijk.

Zo zit onze fietsreis, met een naar randje, erop. Het blijft jammer dat Cees S na 6 dagen moest afhaken, maar hij meldt telefonisch dat het nu met hem redelijk goed gaat. Natuurlijk is hijsel  erg teleurgesteld dat hij de finish niet met ons samen heeft bereikt.

Verslag over dag 10 van Dirk

Het vertrek vandaag stond voor 10:00 uur gepland. Het 1e voorstel van Paul en het 2e van Dirk werd gisteravond van tafel geveegd en vervangen door de kortste route om Cees Z niet teveel tegen de haren in te strijken. Cees houdt niet van stress en wil graag tijdig in Ferney Voltaire aankomen om in alle rust de bus voor de terugreis in te pakken.

Voor 10 uur werd er door Gert en Cleem bij de bakker vers brood gehaald en Paul stond in pyjama al eieren te baken. Zelf zette ik koffie voor de thermoskan per kopje. Er werd gegeten of we een buitenaardse prestatie moesten gaan leveren. De boel moet aan de kant, de tassen in de auto en de vaatwasser gevuld en aangezet. Ook ging Cleem’s fiets al in de bus, want hij gaat vandaag Sjef vergezellen, omdat zijn vliegtuig al vroeg in de middag vertrekt.

De korte route betekent wel dat er af en toe behoorlijk steil moet worden geklommen (tot groot plezier van Cees Z). De benen zijn niet meer je dat, dus gingen we rustig naar boven. Gelukkig kan je met slechte benen wel lekker dalen. Boven op een klim stond Cleem te zwaaien (hij wel Sjef :-) ) en zo konden we aanschuiven aan de lokale picknick tafel voor koffie.

Daar we volgens Gert veel te vroeg bij het hotel gaan aankomen werd de koers met Google Maps toch verlegd naar het Meer van Genève. Hier vielen we met ons neus in de boter, want de voorbereidingen voor de GP Sail waren in volle gang. We konden de boten, hele snelle en hele grote catamarans goed bekijken evenals de grote waterspuit die wel 140 meter hoog spuit. Sjef kwam even later, na Cleem bij het vliegveld te hebben afgezet, ook opdagen zodat er in het gras werd geluncht met zicht op prachtige boten. De bus hadden we illegaal over een groot kruis geparkeerd, maar omdat het kruis niet meer te zien was, is er, voor zover we weten, geen bekeuring uitgeschreven.

Rond 3 uur werd begonnen met de laatste loodjes. Eerst gingen we zover mogelijk langs het meer, want daar was het gezellig met veel sportende mensen. Dat Google Maps ons over voetpaden en voor fietsers verboden parken leidde mocht de pret niet drukken. Eénmaal weg van het meer werden we verrast door een wel heel steil stuk, maar voordat we van onze fietsen vielen bogen we snel af, wel de route volgend. Helaas kwam die steilte toch, want bij de volgende kruising sloegen we af en moesten toch naar hetzelfde hoogtepunt. Eentje om het af te leren, zullen we maar zeggen.

Na enige omwegen hebben we het Campanile Hotel toch gevonden en kon er gedronken worden op het einde van een mooi avontuur, met een naar randje. De tocht is met de val van CeesS niet zonder kleerscheuren verlopen. Je weet dat het kan gebeuren maar je gaat er toch van uit dat het ons niet overkomt. Niets is dus minder waar en de volgende keer moeten we ook met zulke scenario’s rekening houden. De realiteit is nu eenmaal hard en zonder aanziens des persoons, dus ook wij kunnen aan de beurt zijn. Cees S is in regelmatig contact met ons en dat is fijn, maar hij wordt met node gemist.

Nadat de bus tot de nok toe was volgeladen, werd het tijd dat de 4 heren naar het vliegveld werden gebracht. Dit gebeurde in twee shifts, meer plaatsen kent de bus niet. Cees A kon heerlijk zittend in het zonnetje zijn zonden overdenken. Bij terugkomst werd het voor Cees A en mij tijd om te gaan eten. Helaas, het restaurant werd voor ons gesloten, er was een groep fietsers binnengekomen en er was niet voldoende eten in huis om ook ons te bedienen. Kwaliteit hotel hebben we weer geboekt! Via Google Maps maar gekeken waar iets te eten was en zo belanden we bij een winkelcentrum waar enkele eetgelegenheden zijn. We waren er om 19:20 uur en de boel ging om 19:30 uur dicht, we konden alleen take-way bestellen.

Gelukkig was er eentje met een eigen buitendeur bereid om ons nog te voorzien van een goed smakend bord eten, salade, frites en 2 kebab sticks. We moesten er wel een aardig eind voor lopen en dat met onze fietsbenen. Paul had toch gelijk gekregen, toen hij zei dat het restaurant voor ons wel eens op woensdag gesloten zou kunnen zijn. De woorden van Gert zijn dus niets waard door te melden dat er een restaurant in het hotel is. Morgenochtend is er een ontbijt, maar we rekenen nergens meer op.

Op dag 11 is voor ons de terugreis met de bus, de route is bestudeerd. Het eerste stuk is lastig want die gaat over D en N wegen. Daarna volgen de snelwegen naar Dijon, Metz, Luxemburg, Namen, Brussel, Antwerpen, Breda, Rotterdam en Leiden om hopelijk voor het donker in Noordwijk te arriveren. Wij wensen onszelf een prettige reis.