Dag 8  Steinheim- Teuteburgerwald- Münster, 128 km in 6.06 min met 870 hoogtemeters

We hebben er bij het ontbijt zin in: de weerberichten zijn goed en de routes zijn mooi. Vandaag gaan we naar het westen en de wind staat komt uit het NO.  Rond 11 uur breekt de zon door de laaghangende bewolking.

We rijden naar het Teuteburgerwald door een gebied met veel landbouw. Het is nu tijd voor de bieten- en de maisoogst, mijn boerenhart gaat weer open. Grote zelf-rijdende machines oogsten de bieten machinaal. Op grote hopen worden de bieten op het land gedropt. De bieten worden later opgehaald door vrachtwagens en naar een suikerfabriek gebracht. De mais wordt ook door zelf-rijzende machines gemaaid en gedorst. De boeren vervoeren de gedorste mais meteen naar de boerderij in grote aanhangwagens achter enorme tractoren. Met meer dan 40 km/uur passeren deze tractoren ons, het is dus goed opletten geblazen. Gelukkig heeft het niet geregend, want anders zijn de wegen hier veranderd in een modderpoel. Bij het verlaten van het bouwland verliezen de banden namelijk enorm veel klei op het wegdek en dan is het hier bij regen erg gevaarlijk om te fietsen.

Het Teuteburgerwald is een enorm groot landschapspark rond Bielefeld. Er zijn veel heuvels, dus er moet nog flink geklommen worden. In het jaar 9 na Christus werd het Romeinse leger hier verslagen door de Germaanse veldheer Arminius.

We maken een korte stop in het dorpje Warendorp aan de rivier de Eems. De Eems loopt helemaal naar het noorden en mondt uit in de Dollard bij Groningen. Vannacht slapen we hier vlakbij in de stad Münster. De bisschop van Münster had in 1672 de bijnaam “Bommen Berend” en bezette Groningen. Mogelijk is deze bisschop in de 17e eeuw over de rivier de Eems naar Groningen gevaren. Gelukkig hebben de Groningers toen het Eemsdal onder water gezet om zo de bisschop van Münster te verdrijven.

We hadden vandaag een topdag en hebben heerlijk gegeten in ons hotel Munnich. Morgen fietsen we door de Achterhoek naar Dieren. Paul en ik hebben daar nog een nicht wonen, misschien zijn we daar even welkom.

Verslag van Dirk Hazenoot

Vandaag is een overgangsetappe waar we Steinheim vroeg achter ons laten en richting Teutoburgerwald  fietsen. Bij Detmols schampen we een militair oefengebied, dat op alle kaarten als een grijs vlak wordt weergegeven. Grijs is niet alleen dat stuk op de kaart, ook de hemel kleurt zo. Gelukkig blijft de regen achterwege. Daar hebben we dan ook wel genoeg van gehad. Het wachten is op het doorbreken van het zonnetje. Dit laat helaas nog even op zich wachten.

Stop 1 was op de Familienwanderweg Parkplatz in Hörte, waar we door een grotere groep oudere (van onze leeftijd) dames werden opgewacht. Eén kwam een papieren bekertje bietsen, ze moest haar medicijnen nog innemen. Wij dachten dat de dames zouden gaan wandelen, maar niets was minder waar. Ze liepen nog 20 meter tot achter een haag naar een veldje, waar een Zen-achtige bijeenkomst plaatsvond. Ze deden allemaal mee, voor ons tijd om te vertrekken.

In Bielefeld lieten we de Sparrenburg voor wat het was, de voorrijders hadden de weg bekeken en ongeschikt bevonden. Een alternatieve route werd gevonden en die was waarschijnlijk net zo stijl, want anders kom je niet op de weg naar Parkplatz Hexenbrink in Steinhagen. Hier had Sjef zich achter een camper verstopt, zodat de eersten hem straal voorbij reden. Het was Paul die, oplettend als hij is, de plek van zijn voorbereidingen had herkend en met luide stem de doorgeschoten renners terugriep. Het kwam Sjef op een reprimande te staan, want hij was ook nog vergeten te zwaaien. Hij lag met zijn gezicht tegen het zijraam heerlijk te dutten en was zich van de prins geen kwaad bewust.

Het zonnetje liet zich zien en menigeen trok overtollige kleding uit. We waren intussen al halfweg de rit en het klimmen. Het was weer feest met Garmin, een 13% klim werd bij mij als 2% aangegeven,  dus dat was even schrikken. De wind nam iets toe en veelal in de rug, wat tot gevolg had dat er lekker door werd gereden. Bij het bereiken van de Eems en de Emssee in Warendorf was er even tijd voor een fotomoment. 

Cees A reed de nodige kilometers op kop aan elkaar, ondanks dat hij zonder navigatie rijdt. We lieten tot Einen de Ems rechts liggen, maar bij Einen kwamen route en rivier weer bij elkaar. Sjef had de cola al klaar staan. Tijd voor de laatste kilometers. Paul paste bij Münster de route iets aan, om niet onnodig door de stad te hoeven rijden. De kilometers bleven hetzelfde, te weten 128. In de Heenemannstrasse werd het hotel gemakkelijk gevonden. Nadat de kamers waren ingedeeld; de directie Sjef en Cees Z slapen in het hoofd gebouw. Paul, Gert en Cees A in de dependance en Ceea S en ik ook. Verschil moet er blijven nietwaar.

Het diner was prima, daar kunnen we morgen wel mee verder. We gaan de grens over, dus moet het Duitse lege fust ingeleverd worden zodat er geen statiegeld verloren gaat, ons bent zuinig.  Met Dieren morgen als eindstation komen er weer 136 km bij het totaal en 457 hoogtemeters.