Dag 3 Roetgen- Monschau- Bad Münstereifel- Wachtberg 114 km in 6.12 uur met 1499 hoogtemeters

13 september 2024 - Wachtberg, Duitsland

Na een voortreffelijk ontbijt in Brunnerhof stappen we op de fiets richting Monschau. Er is een waterig zonnetje, de weersvoorspelling is droog weer, maar regen in Nederland. We pakken het fietspad weer op, van Aken naar Monschau, over een spoorbaan. Het stijgingspercentage is maar 1%, maar na 40 km kom je wel op een hoogte van 525 meter.

Na een steile afdaling komen we in het historische stadje Monschau met vakwerkhuizen. In 2021 hebben we hier al 2 nachten geslapen, op weg naar de Vogezen. De rustdag hadden we toen willen gebruiken om de omgeving op de fiets te verkennen. Helaas regende het op die rustdag en daarom zijn we nu teruggekomen om op de fiets de Eifel te verkennen. De Eifel is namelijk een prachtig vulkanisch natuurgebied met goed lopende beklimmingen. De rivier de Ruhr kruisen we regelmatig.

Ik heb een nieuwe Garmin 1040 fietscomputer met Climb Pro. Op mijn beeldscherm kan ik de nadere beklimmingen van de koers zien met de lengte en de hellingshoek. We krijgen vandaag 14 beklimmingen met 1500 hoogtemeters voor de kiezen. Een mooi vooruitzicht, want de Eifel is prachtig.

De koffiestop is gepland bij een burg over de Ruhr, waar we heerlijk in het zonnetje kunnen zitten. De jasjes gaan uit, maar die trekken we meteen weer aan als de zon achter de wolken is. ’s Middags komen we door Bad Münstereifel. Dit historische stadje wordt omringd door een stadsmuur uit de Middeleeuwen. De oude binnenstad liep in juli 2021 veel schade op door overstromingen. Er viel toen 200 mm regen binnen 24 uur, waarbij veel doden vielen in dit stadje.

Wij hielden het vandaag droog tot 20 km voor aankomst, we kregen ook even een wolkbreuk. We slapen vannacht in Hotel zu den Linden, een mooi hotel in het centrum van Wachtberg. De kok heeft voor ons een heerlijk diner gemaakt uit de Hindoestaanse keuken. Om 21 uur gaan we al naar de kamer, want morgen wacht weer een lange dag.

Verslag van Dirk Hazenoot

Goed geslapen, prima ontbijtje en het is droog. Vandaag stond de kortste etappe geprogrammeerd: 113 km “”slechts””. Ondanks de eerste en gelukkig laatste lekke band van de dag konden we om 8:45 uur al vertrekken. Snel werd het Vennbahn fietspad opgezocht dat ons naar Monschau bracht. Echt een aanrader deze Fahradweg ware het niet dat de temperatuur niet optimaal was. Wat heet, 5,4 graden door de Garmin gemeten. Normaal fiets ik dan allang niet meer, maar schaats ik mijn rondjes op de ijsbaan. In Monschau daalden we af naar het centrum waar er nog even werd gekeken naar een verblijf waar we 3 jaar terug twee nachten bivakkeerden. We hebben er de nodige foto’s geschoten, voor we aan de klim uit het dorp begonnen. De eerste van 14 die overwonnen moesten worden voor we in Wachtberg de finish bereikten.

Sjef had de koffie na de afdaling verstopt op een privé parkeerplaats, waar de parkeer penningen in een hiervoor bestemd doosje moest achterlaten. Wel lekker koffie gedronken maar aan de verplichtingen niet voldaan, zuinige Nederlanders. Tijdens de koffie scheen de zon en konden we ons weer een beetje opwarmen, temperatuur: een graadje of tien. Na de Obersee reden we Nationalpark Eifel verder in. Er werd allang niet meer als groep gereden en zo moest er ook vaak op elkaar worden gewacht. Via Morsbach, Gemund en Kall moesten we naar de witte kapel in Scheven voor de lunch. Weer liet de zon ons niet in de steek en konden we weer op temperatuur komen. Garmin gaf al 11 graden aan.

De buikjes (nou ja buikjes) werden weer gevuld voor deel drie van de dagrit. Dat we direct na opstappen een klim van 4,5 km voor ons kiezen kregen was buiten de waard gerekend en beviel niet heel fijn. En zo waren er op weg naar Scheuren nog meer stevige kuitenbijters te overwinnen voor we Sjef terug zagen in Scheuren. 

Na rijp beraad met zichzelf besloot Gert de actie van gisteren te herhalen en zich als kwartiermaker bij Sjef op de bijrijdersstoel te nestelen. Het leverde hem de bijnaam Gert driekwart op. Gezegd mag worden dat de koffers wel op de kamers stonden bij aankomst. Chapeau! 

De rest kon na de cola dus niet meer afhaken, want er is slechts één stoel beschikbaar in de volgauto. Dus vijf reden door en werden na de eerste klim, weer een lange, tijdens de hergroepering overvallen door een stortbui. Een plaatselijke boom bood bescherming, waarmee de waterschade beperkt bleef tot een paar rake druppels. Er werd toen het enigszins droog was weer verder gekoerst, recht de volgende stortbui in die ons overviel tijdens een lange afdaling. Heel slecht zicht, veel water op de weg en hoge snelheid is geen goede combinatie en we waren blij heelhuids beneden te zijn gekomen. Nat of niet we moesten verder en de laatste twee klimmen stelden gelukkig niet veel voor (of waren we al een stuk sterker geworden)

Bij het binnen rijden van Wachtberg was het zoeken naar het hotel.  Gelukkig stond Sjef ons op te wachten, helaas stond hij op zijn telefoon te staren en zag ons niet komen. Wat heb je nou aan zo’n begeleider ;-)

De fietsen staan weer geparkeerd, niet schoon gemaakt, want nat als we waren wilden we snel onder de warme douche. Daarna aan tafel om de verbruikte energie weer op peil te brengen.

Morgen ongeveer evenveel hoogtemeters als vandaag, alleen 30 km extra. Het kan dus nachtwerk worden. We vertrekken dus op tijd en houden de stops binnen de perken. We gaan de Rijn over en dan richting Sauerland. Bis Moin.

Foto’s